Özgözlem: Gerçek Dönüşümün Başlangıcı
Özeleştiri, kendine sert davranmak değil, kendini izleyebilme becerisidir.
İnsan, gerçeği ya savunma ya da suçlama kutuplarında yitirir. Özeleştiri, bu iki uçtan birine kaymaz. O sadece durur ve bakar, böylece netlik sağlar.
Bir davranış tekrar ediyorsa, orada bir düzen vardır. Aynı zorluklarla karşılaşmak rastlantı değil, içsel bir örüntünün yansımasıdır. Özeleştiri, tekil olaylarla değil, bu tekrarlayan düzenle ilgilenir.
Rare Yaklaşımımızda ana soru şudur:
Bu davranış bana ne kazandırdı, neyi eksik bıraktı?
Bu analitik soru, duygusal bir suçlama değil, farkındalık üretir. Kişi, kendini etiketlemek yerine, davranışı bağlamı içinde okur: “Ben buyum” demek yerine, “Bu durumda böyle davrandım” diyebilir.
Özeleştiri, değişmeye zorlamaz; önce netlik sunar. Kendine bakabilen insan, kendinden kaçmaz.